viernes, 28 de diciembre de 2007

¡Ano novo, xogos novos!

(Premutos: prohibido rirse do título, gorrino!)

Compañeiros, o tempo libre é malo, e eu levo uns días con moito tempo libre.

Sempre perseguindo a compra ideal, nunca chegando a ela... agora o que busco é un xogo algo máis complexo e longo dos que temos, onde se note a estratexia e xestión a longo prazo, e unha parte militar onde haxa unidades diferenciadas (deixar a un lado o concepto “1 exército” contra “3 exércitos”), un xogo que tal vez só queira xogar eu. Estes son os que me tentan:

Xogos “comerciais”, máis complexos e longos que os que temos, pero non moito:

- Starcraft: Baseado no xogo de ordenador. Ten tres razas e dúas faccións por raza, todas con características especiais e unidades diferenciadas. Ademais o taboleiro é modular, polo que cambia cada partida. Creo que o desenrolo é guerra continua e agresiva. Reseña en español de Starcraft.

- La Guerra del Anillo: Retrata o enfrontamento na Terra Media mentres se tenta destruír ó anel. É para dous xogadores con regras para 4 (dous bos e dous malos). Dise que é moi bo para dous xogadores pero faise longo para catro, porque téñense que repartir as accións. Hai dados. Este téñoo un pouquiño relegado. Reseña en español de LgdA.

- Through the Ages: Xogo de cartas de longa duración baseado no xogo de ordenador de Sid Meier, Civilization. Ten o azar debido ás cartas, o que fai que haxa que adaptar a estratexia en cada partida. Polo que din, é unha obra mestra. Reseña en español de TtA.

- Twilight Imperium 3rd Edition: seguramente o xogo que sempre desexarei e que só me gustaría a min... estilo Master of Orion II para quen o coñeza.

Xogos máis complexos (wargames, non moi duros):

- Here I Stand: Xogo ambientado na Europa renacentista para un máximo de 6 xogadores, moi centrado na reforma relixiosa e as guerras entre protestantes e católicos. Destaca unha fase de diplomacia secreta ao principio de cada turno (puñaladas ao bestia). Cada facción (Otománs, Ingleses, Franceses...) ten uns poderes distintos (piratería, colonizar o novo mundo,...) e formas de vitoria propias. Reseña en español de HIS. Un extracto especialmente chamativo das regras é: “...Bonus Victory Points for Voyages of Exploration, Voyages of Conquest, winning wars, disgracing or burning enemy Debaters, controling Keys (Capitais) in Italy, completing bible traslations, and other special events.”

- Pax Romana: Xogo para 1-4 xogadores (Roma, Cartago, Grecia e “O Este”). Ten escenarios diferentes, uns máis rápidos que outros, así que non vos asustedes polos 600 minutos de duración que pon en BGG. Extraído dunha review: “3 hours for the standard simple game, 16 hours for the advanced full game. The game comes with a lot of different scenarios of various level of complexity”
Tal vez porque flipo un pouco e non son consciente, é dos que mellor pinta me ten. Levo días lendo as regras deste e do anterior e incluso parece máis sinxelo. Ademais, a temática da época romana resulta, para meu gusto, máis atractiva que a reforma relixiosa. Baséase en construír pobos e cidades e unidades militares (infantería lixeira, pesada, cabalería, elefantes e naves de guerra). A vitoria é por puntos. Mapa de xogo.

- Sword of Rome: Xogo de guerra ambientado no Imperio Romano, máis sinxelo que o anterior, para 2-4 xogadores e cunha expansión de 5 xogadores. Inclúe líderes para mover exércitos, asedios a cidades, esgotamento de minas... Reseña en español de SoR. Está esgotado.



Así que, agardo os vosos comentarios tras un estudo máis o u menos detido dos mesmos.

E xa sei que estou pobre, que non temos tempo, que somos incapaces de xogar un civilización, que hai vida máis alá do Catán e máis acá da Play3, que teño que mercar mobles e comida, que a vida é moi dura e hai que traballar máis e folgar menos... pero, que carallo, cando se me mete algo na cabeza... e agora tocoulle a isto.
.........................................Dun Paiaso Obsesivo-compulsivo.

1 comentario:

suegra del señor oscuro del mal dijo...

El paiaso quiere sin duda encontrar nuevos juegos que nosotros desconozcamos para así poder moldear sus reglas de la manera que más le plazca. A nadie engaña ya.
Aquí creo que no está, pero sonaba bien aquel de las tropas romanas, y las puñaladas, aquel del que hablaste un día en las pistas.